فصل چهاردهم در ماه‌هاى يهود و كارهايى كه بايد در آن انجام يابد گفتگو مىكند . گوييم : از آنچه گذشت دانستيم كه از چه راه ممكن است آغاز سال يهود را بدست آورد و كيفيات آن را نيز فهميديم و از حساب و جداول و ترتيب ماه‌هاى ايشان و آغاز اين ماهها و شماره روزهاى آن فارغ شديم اكنون بايد كه اعياد و ايام يهود را نيز ذكر كنيم و چون اين امور را بدانيم خواهيم ديد كه بچه سبب يهود روا نميدانستند كه روز اول سال چند روز معين باشد كه گفته شد پس براى دانستن اين مقصود بآغاز ماه‌هاى ايشان ابتدا مىكنيم . تشرى سى روز است و يك غره بيشتر ندارد چنان كه در پيش گفتيم ممكن نيست كه اول اين ماه روز يكشنبه و چهارشنبه و جمعه باشد و اگر ماهى چنين روى داد كه آغاز ماه اين چند روز اتفاق افتد بايد آن را اول ماه ندانست و روزى كه پس از آن است اگر صلاحيت داشته باشد اول ماه بدانيم و يا آنكه بايد روزى را كه پيش از غره است در صورتى كه روز بعدى بشرايطى كه در جدول حدود كه در پيش گفته شد مشروط نيست اول ماه دانست و يهود اين كار را دحى گويند . روز اول تشرى عيد آغاز سال است و در اين روز يهود در بوقها و شاخها ميدمند و نيز كار كردن در اين روز را روا نميدارند چنان كه در روزهاى شنبه كار - كردن سزا نيست و يهود چنان گمان كرده‌اند كه در اين روز بود كه ابراهيم پسر